Filmverslag door Dick

Filmverslag door Ronald

Filmverslag door Peter


2014 Eifel 4-daagse

Op vrijdag 6 juni 2014 kwam een groep motorscooter liefhebbers in Weert bij restaurant Wildenberg bijeen 

om gezamenlijk naar Duitsland te vertrekken voor wat al langer dan een jaar in de planning stond.

De Meerdaagse toertocht naar de Eifel


Het idee werd ooit geboren uit het feit dat Peter, Ronald en Clemens in 2013 bij hotel Am Cerezplatz in Manderscheid een aantal
nachten hadden verbleven. Hoe gaaf zou het zijn om met een groep DBS’ers een lang weekend te verblijven in dit gezellige hotel
gelegen in de Vulkaaneifel?

Van het één kwam het ander en na een gedegen voorbereiding was het op 6 juni voorafgaande aan het Pinksterweekend eindelijk
een feit. Ook werden we door Moteo Nederland, de importeur van onze sponsor Peugeot, nog verrast met het beschikbaar stellen van de 
Metropolis 400i welke we in de Eifel mochten uitproberen. Nadat de deelnemers rond 11:00 waren binnengedruppeld was er nog 
gelegenheid om wat te eten en te drinken waarna we om 12:00 vertrokken.

Koffie en wat te eten en dan gaan ……………

Geheel volgens traditie: niet zomaar van A naar B maar meteen maar een mooie route naar de plaats van bestemming. We hebben
tenslotte vrij en de tijd aan onszelf (nou ja, de tijd: om 19:00 uur zou het avondeten op tafel staan was ons verteld). 

Na een voorspoedige rit met nog enkele tussenstops kwamen we rond de klok van 18:00 uur aan in Manderscheid, waar we werden
verwelkomd door de eigenaren Nelly en Ad, twee Brabanders die hun heil in de Duitse horeca hadden gezocht. 

Nadat we onze kamers hadden betrokken en ons even hadden opgefrist konden we om 19:00 aanschuiven aan tafel. Het eerste biertje
van de dag lieten we ons in ieder geval goed smaken. Daarna werd de soep aan tafel geserveerd en vervolgens was het “all you can eat” aan
het buffet. Afgesloten werd er met ijs waarna we ons met een voldaan gevoel op het terras aan de voorzijde van het hotel verschansten en 
onder het genot van enkele drankjes de dag nog eens aan ons voorbij lieten gaan. Omdat we de volgende ochtend om 10:00 wilden 
vertrekken en om 8:30 aan het ontbijt wilden zitten, maakten we het niet al te laat en zochten we onze kamers weer op.

De tweede dag: rondje Manderscheid

Om 5:30 werd ik wakker en even later hoorde ik ook al een motorscooter die aan de overkant van het hotel de benzinetank kwam volgooien.
Wel handig zo’n pomp naast de deur. Omdat ik de slaap toch niet meer kon vatten besloot ik om 7:30 op te staan, te douchen en naar de
ontbijtzaal te gaan. Ik bleek niet de eerste. We namen ruim de tijd om te ontbijten. Daarna nog weer even de tank volgooien want de 
route voor vandaag zou ongeveer 230 km lang zijn. 

Om 10:00 vertrokken we voor het “rondje Manderscheid” dat je niet al te letterlijk moest nemen want 230 km is niet echt een rondje. 
Al meteen vanaf het verlaten van de basis werden we getrakteerd op van die heerlijke haarspeldbochten en het was dan ook meteen 
genieten geblazen. Eén van de tussenstops was in het Walhalla voor motorrijders: het altijd erg toeristische Cochem. We kregen van Guido
drie kwartier om wat voor onszelf te doen en we besloten het stadje eens nader te verkennen; onder het genot van een ijsje zaten we heerlijk
aan de oever van de Moezel.

 Toen het tijd was om te vertrekken bleek dat de Metropolis niet meer wilde starten. Na diverse telefoontjes met enkele ons bekende dealers
en uiteindelijk de importeur, leek het om een probleem met de herkenning van de smartkey te gaan. De importeur stond op het punt om zelf
naar Cochem te komen toen plots bleek dat een poosje niet meer op de knopjes drukken vanzelf tot een reset leidde. Hadden wij de gebruiks-
aanwijzing gelezen, dan hadden wij geweten dat er ook een resetknop op de Metropolis is aangebracht. Maar wie leest die tegenwoordig nou nog?
De resetknop vonden we bij toeval toen de Metropolis ook de volgende dag de smartkey niet accepteerde en ik een vermeend klepje wilde
openen (inmiddels is er een computerupdate waarmee dit is opgelost).

Aan belangstelling had de Metropolis geen gebrek

Overigens had de Metropolis aan belangstelling geen gebrek: een Franse motor, dat hadden ze daar nog niet vaak gezien. Toen we 
vertelden dat je deze met een autorijbewijs mocht rijden, dachten ze dat ze voor de gek werden gehouden. 

Uiteindelijk kwamen we toch op tijd aan in het hotel om van de barbecue te genieten die voor die avond op het programma stond. 
Het bleef nog tot in de late uurtjes erg gezellig maar uiteindelijk was iedereen er zich van bewust dat je toch beter goed uitgerust 
aan de volgende dag kunt beginnen. 

De derde dag: rondje Luxemburg

Iets later dan gisteren werd ik die ochtend wakker en na het ontbijt begonnen we om 10:00 uur aan de derde dag. Doel van de reis: 
Luxemburg. Een route van ongeveer 180 km zou ons nog meer moois brengen maar vooral: strak geasfalteerde wegen, laat dat maar aan
de Luxemburgers over. Het was dan ook een genot om de talrijke haarspeldbochten te nemen. De volgende stop was in “Klein Zwitserland”,
een plaats die zo als decor had kunnen dienen voor een Winnetou film uit de jaren zestig (zonder de auto’s en de motoren natuurlijk).

Mullerthal – Klein Zwitserland in Luxemburg

In Echternach wilden we lunchen, maar we hadden niets besproken en omdat het toch wel erg druk was besloten we door te rijden
en de eerstvolgende gelegenheid aan te doen. Die vonden we in een Gasthaus met een enorme (lege) parkeerplaats. Het stond te 
koop en de eigenaren waren behoorlijk van slag toen daar een groep van 20 motorrijders vroeg of ze iets kon eten. Het had wat weg
van “Het kleine café aan de Haven” want ook daar kon je alleen maar een hardgekookt ei krijgen. Nu viel dat wel mee, maar bij het
uitserveren van de gerechten bleek al snel dat de kippen het niet bij konden houden zodat de eerste van ons nog een uitsmijter 
met ham kon krijgen maar gaandeweg bleef er alleen nog een plakje ham over, want zowel de eieren als het brood waren op.

Wellicht het nieuwe clubhuis van DBS?

Toen onze magen toch nog redelijk gevuld waren vertrokken we weer voor het laatste deel van de rit. Onderweg werden we geconfron-
teerd met een wegafsluiting (die bij navragen tot de volgende dag zou duren) zodat we weer een eind terug moesten. Op dat moment 
gaf de Majesty van Wilma er de brui aan: met geen mogelijkheid meer te starten. Omdat we vermoedden dat het om een gevalletje 
“oververhitting” ging besloten we een tijdje te wachten en inderdaad; na een half uur kwam er weer leven in de brouwerij. Omdat we
hierdoor al wat tijd verloren hadden besloten we de kortste route naar het hotel te nemen om op tijd weer aan het avondeten te kunnen zitten. 

Dat avondeten was weer prima verzorgd en daarna werd er nog even een sleutelcursus gegeven door semi-professionele sleutelaars Nico 
en Ronald. Slachtoffer was de scooter van Guido die een andere koppeling en nieuwe rolletjes kreeg.

Sleutelcursus door Nico en Ronald

 Omdat het de laatste avond was werd het nog vrij laat maar uiteindelijk kwam aan deze dag ook een eind. 

De laatste dag: naar huis 

Zondagavond was er nog een alternatieve route uitgezet om van de terugreis ook nog iets moois te maken. We konden nog een laatste 
keer genieten van de vele bochten.

Nog de traditionele groepsfoto en toen waren we weg ………………

Rond 15:00 uur kwamen we aan in Valkenburg en door wat oponthoud besloten we dat dit de laatste locatie was zodat ieder van hieruit
naar huis ging. Buienradar gaf een aanzienlijke hoeveelheid regen en er waren verhalen van code Rood in Zeeland. Zover kwam het gelukkig
niet en op een enkele druppel na verliep de terugreis zonder problemen.  

Terugkijkend kunnen we concluderen dat we met z’n allen een mooi Pinksterweekeinde hebben beleefd in goed gezelschap en met uitzon-
derlijk mooi weer. De plannen voor een volgende meerdaagse zijn inmiddels al weer in de maak en we hebben er allemaal zin in.

De Peugeot Metropolis heeft zich goed gedragen in de Eifel en is een welkome aanvulling in het gamma van de 3-wielige motorscooters
op de Nederlandse markt.

Tekst: John

Foto’s: Christiaan en Guido 
Filmpje: Ronald