2013 Late zomerrit

Altijd een excuus om te rijden

Deze reportage is in gedrukte vorm geplaatst in de ScooterXpress van november 2013 
Tekst: John Wemmers



Vrijdagmorgen

Vrijdagmorgen, 13 september, om 9:00 loopt de wekker af. Huh, om 9:00 uur? Waarom ben ik niet op m’n werk? Oh ja, vandaag
is de dag dat ik vrijgenomen heb omdat morgen de Late Summerrit in de Belgische regio zal worden verreden. Vandaag hebben
we met een aantal mensen afgesproken om gezamenlijk naar België te rijden en vanavond een Night Before te houden.

 Om 12:00 hebben we afgesproken te verzamelen bij de Goudreinet in Weert, het “broodje bal” schijnt daar fameus te zijn, dus zullen
we daar de lunch gebruiken. Om 11:30 kom ik in Weert aan waar Diny al aan de koffie zit en buiten in het zonnetje even zit te genieten
en zit te wachten op de deelnemers die nog zullen komen. Het weer is op die dag een cadeautje, de vooruitzichten voor de rest van het
weekend beloven niet veel goeds, maar ja, dit hadden we in mei ook niet kunnen vermoeden. Ronald zal voorrijden en heeft een leuke route
(uiteraard snelweg vermijden) uitgestippeld richting Zuiderburen. Na een korte tankstop en een uitstapje bij een ijssalon komen we
rond de klok van 17:00 aan inTongeren.

Hans en Ria zijn er nog niet en omdat het ons niet lukt om in contact met hun te komen besluiten we om door te rijden naar ons
logeeradres dit weekend. Caroline heeft ondertussen nog even een tabakszaak opgezocht om de shagvoorraad van Dick aan te vullen;
helaas blijkt de zaak maar 8 pakjes (zijn hele voorraad Zware Van Nelle) te hebben. Dat adres is het Chateau de Limont in Donceel,
zo’n 20 km van Tongeren. Het klinkt niet alleen als een kasteel, het blijkt er ook een te zijn. We worden gastvrij ontvangen en na ons
opgefrist te hebben besluiten we weer terug te rijden naar Tongeren om wat te gaan eten. Onze keus valt op een brasserie in het
centrum waar op dat moment ook een kermis wordt gehouden. De bediening, een jonge variant van Jos Brink en Frank Sanders, is
uiterst vriendelijk en we laten het ons dan ook goed smaken. 

Na afloop gaan we terug naar ons kasteel waar we de bar nog even opzoeken; helaas blijkt de bediening moeite te hebben met
de Nederlandse of Engelse taal maar een “Zjuupilèr” gaat er altijd wel in evenals een Vin Blanc of een Vin Rouge. Daarna zoekt ieder zijn
kamer op want morgen moeten we vroeg op.

Wachten op de markt in Tongeren

De volgende dag

Om 8:00 zitten we aan de ontbijttafel. Rond 9:30 vertrekken we weer richting Tongeren waar we bij “De Pauze” hebben afgesproken met
Freddy, onze gids voor vandaag. Samen met zijn vrouw Anita heeft hij een mooie route uitgezet die ons door de regio zal voeren.
Helaas voor Anita staat de scooter van Freddy bij de reparateur zodat zij “vrijwillig” afstand heeft gedaan van haar MP3. Op het startpunt
zijn nog een drietal mensen uit Nederland aangekomen, waarvan er twee in Maastricht hebben overnacht. Noud heeft de reis vanuit
Boxmeer aangevangen en zal vanavond ook weer terug rijden. De andere potentiele deelnemers hebben de kat uit de boom gekeken
en besloten om vanwege de vooruitzichten niet mee te gaan. 

Uiteindelijk gaan we met 16 scoots op weg (lekker overzichtelijk). De tocht voert gedeeltelijk door Belgisch en Nederlands Limburg en de
eerste stop is dan ook bij het Bonenfantenmuseum in Maastricht. Op dat moment is het nog steeds droog al komen er wel zo links en
rechts wat wolken voorbijschuiven. Freddy heeft een aantal locaties aangewezen als “fotoshootplaats” en gelukkig bedoelt hij daarmee niet
de talrijke flitspalen die langs de Belgische wegen staan.


Bij het Roosburg monument, Zichen-Zussen-Bolder

Bonnefantenmuseum Maastricht

Rond de middag komen we aan in Epen waar we de lunch gaan gebruiken. Volgens DBS traditie is er natuurlijk de mogelijkheid tot het
eten van pannenkoeken. Na de lunch gaat het weer verder, de tocht voert gedeeltelijk over de Mergellandroute; onderweg blijken we
ook plotseling in een wielerwedstrijd terecht te zijn gekomen. Onder het motto “leven en laten leven” proberen we de andere weg-
gebruikers zoveel mogelijk te ontzien en na een tijdje rijden we ook weer met ons eigen groepje. Freddy heeft onderweg nog een stekkie
gevonden waar we kunnen genieten van een ijsje en ons even in de bijbehorende speeltuin kunnen ontspannen (we blijven toch kinderen).

Lunchpauze in Epen

Ijssalon inSchimmert

Was al, wij weten van niets!

Nu beginnen de wolken een wat dreigend karakter te krijgen en het duurt dan ook niet lang voordat de eerste druppels gaan vallen.
 Gelukkig blijft het bij een paar spetters en we vangen het laatste deel van de route aan. Dat laatste deel (zo’n 40 km) zullen we krijgen
wat we verwacht hadden; de hemelsluizen gaan open en het regent onafgebroken tot aan onze eindbestemming. Terugkijkend kunnen
we concluderen dat het uurtje regen dat we uiteindelijk hebben gehad goed was voor het stof maar geen reden om niet van deze dag
te hebben genoten. Rond de klok van 17:00 zijn we weer terug bij af en na afscheid te hebben genomen van de deelnemers die niet
meegaan naar ons kasteel en Freddy te hebben bedankt voor het organiseren van de dag, vertrekken we weer richting Tongeren.


Freddy bedankt!

Omdat we vandaag geen zin hebben in uitgebreid dineren besluiten we ons te buiten te doen aan een Belgische specialiteit: de frituur.
 Helaas blijken de traditionele frietkotten uit het straatbeeld te zijn verdwenen maar we vinden een cafetaria waar we de scoots voor de
deur kunnen parkeren. Als we binnenkomen is de zaak meteen vol en we doen ons te goed aan typische Belgische lekkernijen zoals
Frietje Konijnensaus (?). De eigenaar blijkt zelf ook motor te rijden maar vanwege drukte niet veel tijd aan zijn hobby te kunnen spenderen.
 Wanneer we weggaan staat hij ons dan ook nog even uit te zwaaien. Inmiddels hebben we ons ook nog tegoed gedaan aan een ander
typisch Belgisch verschijnsel: de voor-oorlogse benzineprijzen.


Frituur in Tongeren

Typisch Hollands verschijnsel

Ondertussen begint het te schemeren wanneer we richting kasteel rijden. Daar is die avond een bruiloft en omdat we niet tot de genodigden
behoren besluiten we de bar maar weer op te zoeken. Na een spelletje “Hints” gaan we terug naar de kamers. Het weekend zit er bijna
op en morgenvroeg zullen we de reis naar Nederland weer aan gaan vangen.

De Laatste dag

Om 8:30 zitten we aan de ontbijttafel en rond de klok van 10:00 hebben we de tassen gepakt en opgezadeld. Nadat we aan alle financiële
verplichtingen hebben voldaan vragen we de hotelmanager annex kasteelheer om nog een afscheidsfoto te maken. Dit blijkt een hele
fotoreportage te worden, de man heeft er duidelijk zin in.

 

Afscheid van Chateau de Limont

Na een welgemeend “Alstublieft” van zijn kant nemen we afscheid en gaan richting huis. Patrick, Mariette, Peter en Jacqueline besluiten via
Antwerpen te rijden richting Zeeland en West-Brabant terwijl de rest de (omgekeerde) reis van vrijdag nog een keer over doet met Ronald
aan de leiding. 

Onze laatste tussenstop die dag zal weer de Goudreinet in Weert zijn alwaar we nog even controleren waarom dat “broodje bal” zo fameus
was. Hierna gaat ieder zijn eigen weg, sommigen rijden nog een stukje met elkaar op en uiteindelijk scheiden onze wegen zich. 
Ondergetekende is rond de klok van 16:00 weer terug op de basis na een geweldig weekend en zo’n 700 km op de teller. Iedereen
bedankt die dit weekend tot zo’n succes heeft gemaakt en de mensen die meenden niet mee te doen vanwege de weersvooruitzichten:
volgende keer beter.