Lenterit in Limburg, 28 mei 2016

Zaterdag 28 mei was het dan zover, een heuse lenterit door onze meest zuidelijke provincie: Limburg.

Nu hebben we best al eens met de club een stukje door Limburg gereden maar nooit eerder een hele rit. Dus......een primeur.

Daarnaast hadden we nog een primeur, en wat voor één! In de 7 jaar dat de DBS bestaat zijn al talloze ritten georganiseerd,
maar altijd door mannen. Zou dat zijn omdat vrouwen dat niet kunnen? Nou, dan ken je Diny nog niet!
Diny wilde deze hegemonie wel eens doorbreken en de uitdaging aangaan om als eerste vrouw in de DBS-geschiedenis
een rit uit te zetten in haar provincie. Op papier leek het al een prachtige rit, maar de werkelijkheid sloeg alles.
Onze gastvrouw en voorrijdster is met vlag en wimpel voor deze “test” geslaagd, sterker nog, dat smaakt naar meer!
Wij komen graag nog eens terug!

Haar taak als gastvrouw begon eigenlijk al op vrijdag eind van de middag
toen een aantal DBS-ers zich verzamelden bij Hotel Oranje in Meijel voor een overnachting.
Zo konden zij de volgende dag uitgerust de rit beginnen.......dachten zij! Want wat bleek: vanwege de herinrichting van de kern van het dorp
werd er een heel weekend feest gevierd voor het hotel. Echt een warm en muzikaal ontvangst had je geregeld Diny, bedankt!
En dat uitgerust aan de start verschijnen?
Daar zullen we het maar niet over hebben.......

De dag van de rit was het prima weer om te rijden, geen vuiltje aan de lucht wat regen betreft. En de temperatuur was perfect,
nou ja, het werd zelfs nog warm! Het beginpunt was bij de Mac Donalds in Nederweert.
Diny was zo vriendelijk om de hotelgasten in Meijel op te pikken en voor te rijden naar de start. Zo kon zij alvast even oefenen met een klein slingertje achter zich aan. 
Bij de Mac aangekomen stonden er best al wat rijders te wachten. 
Uiteraard ga je het rondje af om een ieder te begroeten. Mariette zag verderop een paar mannen staan die ze niet kende. Ze liep er op af, 
schudde ze de hand en stelde zich voor. Ze werd alleen wat vreemd bekeken want die mannen waren niet van de DBS. 
Ze hadden zich daar met hun “verhuiswagens” verzameld voor een rit van 9 dagen naar Zuid-Duitsland. 
Ook Guido kwam zich al netjes voorstellen met het idee hen welkom te heten. En Carolien was onderweg.
Hilariteit al om, want wat zijn wij DBS-ers toch sociaal! Ook die mannen zagen er de humor wel van in.
Even later hebben we ze zelfs nog vrolijk uitgezwaaid..........


Toen uiteindelijk alle DBS-ers aanwezig waren zijn we, na het welkomstwoord van Guido en wat informatie van Diny, op de motor geklommen om te starten. 
Rond de 35 volgers waaronder een paar een duo’s. Dat was toch een hele knappe slinger door het Limburgse land!

Amper vertrokken reden we langs het kanaal Wessem-Nederweert waar het prachtig was. Dat beloofde veel goeds voor de rest van de rit.
Via Panheel, Wessem, Maasbracht, Echt, Ophoven en Obbicht kwamen we bij Nattenhoven aan waar we onze eerste koffiepauze zouden houden. 
Wat een leuke paadjes om te rijden, heerlijk. En een prachtige natuur. Bijna zonde om te stoppen, zo benieuwd was je naar de rest van de rit.
Maar ja, ook aan de innerlijke mens moest gedacht worden. We hebben heerlijk op het terras gezeten en het was een gezellig gekeuvel.
Er was zelfs nog tijd voor de merchandising dus de clubkas is weer flink gespekt. Na een heerlijke kop koffie, cappuccino, fris, appelgebak, 
vlaai en wat nog meer zijn we verder gegaan. Ondertussen waren nog wat DBS-ers aangeschoven die pas daar zouden aanhaken. 
Kortom, de slinger achter Diny werd nog langer.

Het volgende stuk leidde ons langs Urmond, Meers en Geulle. Daar begonnen de heuvels en waanden we ons in de bergen. 
Voor diegene die meegaan met de 4-daagse naar Sauerland een kleine voorbode voor wat ons daar te wachten staat!
We vervolgden de route via Beek, Schimmert en Groot Haasdal. Daarna was het de beurt aan Valkenburg, waar we de Cauberg zijn opgegaan.
Ook daar kwamen een aantal van ons in “feestgeweld” terecht. Daar vond namelijk de Liberty Tour plaats met oude legervoertuigen en -motoren. 
Met veel lawaai, rook en stank reden zij de Cauberg op waar zij uiteindelijk stopten om een krans te leggen bij het herdenkingsmonument zodat wij verder omhoog konden.
Maar toen kwamen we van de oude voertuigen tussen de hedendaagse racefietsen terecht.
Bloed, zweet en tranen om op de pedalen boven te komen. Dan ben ik toch echt blij dat ik op zoiets als een motor zit!
Gaat iets makkelijker.......

Aan de andere kant van de berg doken we verder Zuid-Limburg in langs idyllische dorpjes als Margraten, Herkenrade, Slenaken en Heijenrath 
om uiteindelijk te stoppen bij de Gerardushoeve in Epen voor de lunchpauze.
Deze werkelijk schitterende locatie heeft vanaf de terrassen een adembenemend uitzicht over het dal. Echt een prachtige omgeving die het motorrijden 
absoluut waard is (wandelen trouwens ook)!
Na een prima verzorgde en zeer smakelijke lunch werd er tijd voor een fotomomentje ingelast: de groepsfoto. Ook daar wist onze fotograaf wat moois van te maken 
en staan we er weer gekleurd op.

Met volgegeten buiken vervolgden we onze weg, nog steeds door het heuvelachtige landschap. 
We reden langs Vijlen, Mechelen, Wittem, Eys, Klimmen, Weustenrade, Hoensbroek (waar we langs een heel mooi kasteel kwamen) via Schinnen 
naar Windraak waar onze middagpauze was gepland bij de ijsboerderij. 
Het was daar (ijs)berendruk maar uiteindelijk slaagden we er allemaal in om een plaatsje op het terras te veroveren 
(tsja, voor zo’n motorbende zou ik ook opzij gaan...). De ijscoupes, of beter gezegd de inhoud, was werkelijk verrukkelijk.
Logisch dat het daar zo druk was. Maar goed dat we daar niet in de buurt wonen, dan wilde ik iedere dag wel ijsvrij om wat lekkers te gaan proeven!
Gelukkig bracht het ijs wat verkoeling want inmiddels was het behoorlijk warm. Zodoende konden we goed afgekoeld aan de laatste etappe van de rit beginnen.

De laatste kilometers gingen via Maaseik België in zodat we ook nog een stukje van onze zuiderburen meepikten. Je bent dan direct in een hele andere wereld.......
Na een tankstop met mogelijkheid tot aanschaf van goedkope rookwaren (waar goed gebruik van werd gemaakt)
in Ophoven reden we verder naar Kinrooi om na Molenbeersel de grens met Nederland weer over te steken richting Stramproy.

En zo kwam er dan langzaam een einde aan deze geweldige mooie rit en roken we de Mac Donalds bij Nederweert alweer. 
Al met al was het een superdag. Het weer werkte perfect mee en er hadden zich geen pech- of ongevallen voorgedaan.

Natuurlijk lukte het niet altijd even goed iedereen bij elkaar te houden maar dankzij de hulp van onze wegafzetters,
het blijven wachten op elkaar of elkaar juist op sleeptouw nemen, kwamen we uiteindelijk weer heelhuids en met het juiste aantal terug bij ons startpunt.

Leuk dat er weer nieuwe mensen bij waren. Hopelijk zijn zij net zo enthousiast als de rest geworden zodat zij er de volgende keer gewoon weer bij zijn. 
Kortom, een veel gehoord geluid: het was een topdag!

Dan resten er nog wat bedankjes:

Aan alle rijders want jullie hebben keurig gereden, goed geanticipeerd en je beste humeur laten zien
Aan de wegafzetters en de mensen van de merchandising
Aan hoffotograaf Ronald voor de stille en naar wij hopen ook bewegende beelden
Aan alle andere fotograven voor het delen van de foto’s die zij gemaakt hebben
Aan Dick voor zijn rol als sluitstuk van de slinger
Aan een ieder voor zijn aanwezigheid
Maar de grootste DANK JE WEL is voor onze DINY! Hoop dat jij net zo genoten hebt als wij allemaal!

Diny bedankt, Diny bedankt, Diny Diny Diny bedankt...........

Groepsfoto Lenterit 2016

Organisatie rit

Diny Lalieu

Foto's / Video

Patrick Bouma
Ton Coops
Ronald
Peter o/d Kamp

Verslag

Mariette Straver