DBS Sauerland Expedition 2016

En jawel hoor, de DBS Sauerland Expedition 2016 is achter de rug. Het was een super tof weekend met een grote, gezellige en zeer gemêleerde club van mensen met een zelfde passie:  motor(scooter) rijden......
Na maanden van voorbereiding en voorpret was het dan zover, de DBS Sauerland Expedition 2016.

De tijd tussen de aankondiging op 10 november 2015 op het forum en de daadwerkelijke start op donderdag 9 juni 2016 was bijna niet door te komen.
Sterker nog, bij menigeen liep de Sauerlandstress steeds verder op:  wie gaan er mee, hoe is het hotel, wat doet het weer, kom ik de bochten wel door,
waar gaan we eten, hoe lopen de routes etc. etc.

Om maar met het laatste te beginnen: de routes waren uiteraard grondig getest door de mannen van het DBS-team tijdens het voorrijweekend.
Ze zouden op Koningsdag afreizen naar Sauerland maar dit werd vanwege de hevige sneeuwval aldaar een dag verschoven.
Daar gekomen bleken de wegen gelukkig goed schoon te zijn maar verder lag er een aardig pakket sneeuw. Uiteindelijk zijn niet alleen de routes,
maar ook het hotel en het eten goedgekeurd en de definitieve invulling van de Sauerland Expedition 2016 was een feit.
Nu alleen nog wachten op het daadwerkelijke startsein......

Kompels in de sneeuw

Even opwarmen in de zon

Op het forum was de voorpret in alle hevigheid losgebarsten.
Helaas was niet iedereen in de gelegenheid om mee te gaan maar ondanks, of juist dankzij, dat er niet gekozen was voor een  Hemelvaart of Pinksterweekend
was de animo enorm: 29 personen waren van de partij.
En aangezien een 5-tal dames hun eigen privéchauffeur had meegenomen bestond de DBS-stoet uit 24 stuks aan rijdend materieel.

Op donderdag 9 juni vertrokken 21 motoren vanaf de Waalkade in Nijmegen binnendoor richting Soest.
Op nagenoeg hetzelfde moment vertrokken er 3 vanuit Tilburg die de snelweg zouden nemen. In Soest was het centrale treffen.
Toen de groep daar compleet was werd het laatste stuk gezamenlijk afgelegd: binnendoor richting Aktiv Hotel in Winterberg.
Daar aangekomen werden we allerhartelijkst ontvangen en nadat intrekking was genomen in de kamers stond om 7 uur een prima verzorgd buffet klaar.
Tsja, daar hadden we na zo’n dag toeren wel zin in! Na een welkomstwoord van Guido werd er dan ook gretig aangevallen......

Vertrek Nijmegen

Aankomst Winterberg

Zoals eerder met de meerdaagse werd er iets van een spel georganiseerd. Diny had deze keer gekozen voor een variant op het moordspel: het woordspel.
De details zal ik je besparen maar dit leidde tot op de dag van vertrek in ieder geval tot komische, interessante, diepgaande, onnozele, leerzame en argwanende dialogen tussen betreffende personen! De rest van de avond werd gevuld met gezellig kletsen rond de tafel onder het genot van een drankje
of met een stevige wandeling om daarna bij de zittenblijvers aan te schuiven.

Na een gezonde nachtrust (voor de een iets beter dan voor de ander) en een zeer uitgebreid ontbijt werd tegen tienen gestart met de Hochsauerland tour van 225 km.
Zoals alle DBS-ritten werd ook nu gereden in één grote groep. Sommigen konden daardoor niet zo snel als dat zij wilden terwijl andere,
minder ervaren “bergrijders” juist alle zeilen moesten bijzetten, zonder buiten de eigen comfortzone te gaan.
Maar goed, dat is nu éénmaal de DBS-style en zeg nu zelf: zo’n lang kleurig en divers lint van motoren door het Sauerland,
dat is toch geweldig! Uiteindelijk gaat het toch om het plezier met z’n allen......toch?

Deze rit voerde ons in westelijke richting door het Naturparkt Rothaargebirge richting Winkhausen waar we op een heerlijk zonnig terras ons tegoed hebben gedaan
aan iets warms of kouds om te drinken en er werd ook menig apfelstrudel verorberd. Daarna gingen we in noordoostelijke richting via Olsberg, Brilon en Bontkirchen
richting de Diemelsee waar onze lunchstop was. Een echt bikercafé waar de meesten zelfs de schaduw opzochten, zo warm was het inmiddels geworden!
Na een smakelijke hap zijn we weer op de fiets gestapt en achter de voorrijder aan. Na een lus van zo’n 70 km kwamen we wederom bij het bikercafé aan
waar door velen een ijsje werd genuttigd.
Uiteindelijk zijn we via Stormbruch, Schwalefeld en Willingen richting onze basis gegaan waar iedereen voldaan van zijn fietsje stapte.

Na een verfrissende douche konden we ons buiten op het terras amuseren met de zeer overdadige barbecue.
Er werden kilo’s vlees aangerukt, balen friet gebakken, schalen met diverse salades soldaat gemaakt en nog was het niet op. Nee, verhongeren zouden we daar zeker niet!
En om de enorme hoeveelheid aan calorieën iets in te dammen werd er door een aantal besloten richting het centrum van Winterberg te lopen.
De achterblijvers zouden onze stoelen warm houden ;-) Daar aangekomen een terrasje opgezocht en wat gedronken.
Toen het donker was weer richting hotel gegaan en daar nog een afzakkertje (of twee, drie....) genomen, afhankelijk of het bed al lonkte of niet.
En zo kwam er een einde aan deze eerste tour dag die met veel zon, bochten en gezelligheid was verlopen.

Ook de tweede rit was een succes. Helaas was het weer iets minder zodat we met motregen vertrokken, maar na een weer een overdadig ontbijt kon dat de pret niet drukken.
De Grenzland/Edersee tour was nagenoeg even lang als de eerste rit en werkelijk prachtig. Het tempo werd aan de weersomstandigheden aangepast
maar al snel kon de hendel weer wat verder open. Mooie lange bochten, flinke klimmen, steile afdalingen, prachtige vergezichten, vele klaprozen, gemoedelijke dorpjes,
het was er allemaal.

Onze eerste koffiestop was bij Stö’s Brasserie in Medebach.
Een mooi pleintje voorzien van fonteintjes waar we alweer buiten konden zitten in een mager zonnetje.
De koffie smaakte prima en ook de kuchen und torte waren niet te versmaden. Het was inmiddels mooi rijweer geworden dus hoogste tijd om verder te gaan.
En daar ging de slinger weer. Linksom, rechtsom, een enkele haarspeldbocht, of lange rechte stukken. Een ieder kwam aan z’n trekken.
Over trek gesproken, de lunch was een waar spektakel. Deze was gepland bij het Eiscafépoint in Affoldern.
Een gewilde plek aan de drukte te zien maar gelukkig was er voor ons allen nog een plaatsje.

Het leek zo goed en efficiënt te gaan, totdat sommige drankjes niet werden gebracht. En een kleine portie friet met mayonaise die koud werd geserveerd
en natuurlijk zonder pardon terug naar de keuken ging. Gelukkig werd er kort daarna een portie hete friet gebracht.
Nu nog een kleine met mayo en een grote met curry. Daar is wel 6 keer om gevraagd. En wat werd er gebracht? Een kleine met mayo én curry! Niet goed dus.
Weer terug. Zo ging dat nog wel even door maar helaas heeft de grote friet curry nooit het levenslicht mogen zien en moest Helix-Ton het zonder eten stellen.
Ook de bestelling van Guido en Yvonne kwam na veelvuldig vragen zo ongeveer op het moment dat we weg zouden gaan. Dat gaat nog wat worden tijdens het hoogseizoen!

Het enige grappige aan die plek was het huis wat op zijn kop stond. Een echte bezienswaardigheid.
Natuurlijk werden we daar voor gepositioneerd door onze fotograaf en heeft een aardige dame een hele fotoshoot van ons gemaakt.
Werkelijk, ze ging helemaal los: die ene meneer daar moest iets opzij, de ander wat door z’n knieën, dan vanuit die hoek, toen vanuit een andere hoek......
nog een paar voor de zekerheid.....echt, ze was bijna niet te stoppen! Maar, het leverde wel weer een mooie groepsfoto op, dat dan weer wel.

Langzaamaan maakten we ons op voor onze middagetappe die verder zonder problemen verliep.
Na nog een koffiestop in Frankenberg werd er koers gezet richting het hotel. Daar kwamen we weer moe maar voldaan aan.
Een ieder trok zich terug op de kamer om zich op te frissen en bij te komen zodat we om 7 uur weer fris en fruitig aan tafel konden.
Ook nu was weer alles uit de (keuken)kast gehaald om ervoor te zorgen dat we niet met een lege maag naar bed zouden gaan. Daarna werd de groep weer in tweeën gesplitst:
de lopers en de zittenblijvers. Met een aantal zijn we naar het hoogste punt gelopen en een paar mooie plaatjes geschoten.
Er hing een mooie wolk in het dal wat prachtig was om te zien en het idee dat je daar zelf dan boven zit. Gaaf!

Terug in het hotel hebben we met de rest van de motorbende nog gezellig gekeuveld en gedronken totdat we omtolden van de slaap en ons kussen roken.
Het laatste nachtje alweer, wat gaat de tijd dan snel als het gezellig is.
De volgende ochtend aan het ontbijt heeft Guido nog een dankwoord gesproken. Het was een mooi weekend geweest met veel leut en gezelligheid.
Diny nam ook nog even het woord om de winnaars van het woordspel bekend te maken. Uiteindelijk waren er nog 6 in het spel: Jan, Hans en Hans, Dick, John en Ton (van Anita).
Voor allemaal had Diny een heerlijke chocoladetablet gekocht dus daar konden de mannen wel mee thuis komen.

Na het ontbijt zijn we allemaal onze spullen gaan pakken en was het tijd om afscheid van elkaar te nemen. De grootste groep ging weer terug richting Nijmegen.
Peter met Jacqueline, Ton met Anita en Sylvia gingen rechtstreeks naar Tilburg. Danny, Jos en Patrick met Mariette over Keulen richting Antwerpen
en Wilko reed met Trudy op de Helix via weer een andere route naar huis. En zo viel deze gezellige groep waar zoveel lol mee was beleefd weer uit elkaar.
Uren later verschenen op het forum de berichtjes van veilige thuiskomst, de één iets natter dan de ander of juist helemaal niet.
Maar een ieder was het er over eens: het was een topweekend en voor herhaling vatbaar!

De heren van het DBS-team konden trots zijn, ze hadden weer wat moois voor ons op de kaart gezet, inclusief eten, drinken en prachtige routes.
En dat allemaal zonder problemen, pech- of ongevallen (op een vizier en vliegende Zumo na dan).
Dat is een applaus waard en dik verdiend!

De winnaars

Het geweldig goede hotel

Videoverslag Deel 1

Deel 2

Zal spoedig volgen.

Georganiseerd / Voorgereden

Patrick, Dick
Peter, Ronald, Guido

Foto's:
Diverse DBS Leden

Video:
Ronald

Verslag

Gemaakt door:
Mariette Straver